Ohseungor* fiction

*

Title: Be Drowsy
Status :: Ficlet, Oneshot
Author: Ohseungor*
Genre: Fan Fiction,Yaoi, AU, POV, Slash
Pairing :: ________ & Kwon Jiyong
Rate :: PG -13
beta reader :: Choi Sonji
BMG ::  김연우 (feat. Tablo) - 지금 만나러 갑니다   download

Author's note: คิกๆ (?) มาแบบลอยๆ  มาแบบไร้สติ
Other BB fiction: Fiction list










Be Drowsy




มีคนเคยบอกกับผมว่า  
คนที่กำลังนอนหลับ  มักมีท่าทางน่าดึงดูดบางอย่าง

นอกจากจะหัวเราะกับคำพูดประโยคนั้นแล้วผมก็ไม่คิดจะใส่ใจอะไรกับความคิดแปลก ๆ นั้นอีก


.
.


' หงิง....'

เจ้าของเสียงกำลังหงอย.....
สุนัขตัวโปรดของใครบางคนนั่งทิ้งตัวจุมปุกอยู่ข้างเก้าอี้  เสียงครางหงิงเรียกให้ต้องหันไปหา  หัวคิ้วย่น ๆ บนรูปหน้ามองดูเหมือนว่า  เจ้าสัตว์ตัวกลมกำลังแสดงอารมณ์เครียด ไม่เท่านั้น..ทันทีที่แสร้งไม่สนใจ  ขาหน้าอ้วนป้อมก็ยกขึ้นมาสะกิดชายกางเกงให้ต้องเปล่งเสียงหัวเราะ

" ยุ่งจริง ๆ เลย"  

ในที่สุดก็ใจอ่อนยอมเทอาหารใส่ชามที่โดดเด่นเหมือนไอ้ตัวที่นั่งย่นหน้า ใส่  จอมตะกละวิ่งตรงไปกินของชอบอย่างเคย  แต่ที่แปลกคือมองไปรอบ ๆ ห้องไม่เห็นวี่แววคนตัวบาง ๆ กับเรือนผมสีบรอนด์สว่าง

ลีดเดอร์ของผมอยู่ที่ไหน


.
.

ประตูห้องถูกเปิดกว้าง  สิ่งที่ทำให้เลิ่กคิ้ว  ไม่ใช่เพลงทำนองแปลกหู หรือหน้าต่างที่เปิดอ้าจนม่านปลิวตามแรงลม  
แต่เป็นร่างคุ้นตาที่นอนทับแขนฟุบอยู่กับโต๊ะตัวโปรด  มือยังกำปากกาคาไว้  กระดาษหลายแผ่นปลิวอยู่บนพื้น  แพขนตาและลมหายใจ บอกสภาวะหลับไหลของเจ้าของห้อง
ภาพตรงหน้ามันน่ามอง  จากที่ควรจะปลุกจึงทำแค่เพียงสาวเท้าเข้าไปนั่งที่เก้าอี้   เคราะห์ดี..ที่เจ้าตัวไม่นอนอ้าปากจนน้ำลายไหล ให้ทำลายบรรยากาศ


จากที่มองเฉย ๆ ก็เผลอไม่ได้ที่จะไม่สัมผัส  

เรือนผมสีบรอนด์นิ่มอยู่ในอุ้งมือ พลางนึกดีใจที่ร่างบอบบางกลับมาทำทรงเดิม แทนที่จะเป็นทรงหยิกอย่างที่ขึ้นเพอร์คราวก่อน ฝ่ามือไล้ตามความยาวราวเส้นไหม  นิ้วเรียวเกลี่ยผมเล่นปอยเล็กปอยน้อยเล่น   พลางสะกดใจหลายต่อหลายครั้ง  ไม่ให้ก้มลงไปกดริมฝีปากกับหน้าผากมนของคนหลับ

อากาศเย็นขึ้นจนรู้สึกได้  กระแสลมวูบใหญ่พัดมาจนรู้สึกเย็นบาดผิว  จำใจต้องผละออกจากร่างยวนตาชั่วคราว  เพียงเพื่อไปงับบานหน้าต่างให้ห้องกลับมาอุ่นขึ้น  พร้อม ๆ กับเบาเสียงเครื่องเล่นเพลงที่เจ้าของห้องเปิดเอาไว้


" จียง"


" นี่....."

เลื่อนริมฝีปากไปกระซิบข้างใบหู     สายตาก็คอยมองวงหน้าคนหลับ  ควอนจียงยังนอนนิ่งสนิท  มันเลยอดไม่ได้ที่จะไม่แกล้งเป่าลมร้อนใส่  ด้วยใจที่หวังก่อกวนให้คนนอนนึกหงุดหงิด


" .........ฮื่อ"

เสียงงืมงำในลำคอผะแผ่ว .. เร่งเร้าจิตใจให้ไปไกลเตลิด ผมจะทำอย่างไรได้ นอกจากจะคลี่ยิ้มเพราะกลั้นไว้ไม่ไหว แล้วลากไล้นิ้วตัวเองเข้ากับผิวแก้มเรียบลื่นต่อ
ยิ่งปล่อยใจไปสัมผัส ก็ยิ่งเคลือบแคลงสงสัย เพราะไม่รู้ลีดเดอร์ใช้วิธีไหน ถึงได้รักษาผิวให้นิ่มติดปลายนิ้วจนยากจะไถ่ถอน
ครั้นมาลองลูบหน้าตัวเองบ้าง ความสากก็ทำให้ต้องขมวดคิ้ว เมื่อความรู้สึกมัน...ช่างต่างกันราวกับหลังมือ  

ลมหายใจสม่ำเสมอยังคงดังต่อเนื่อง  ควอนจียงขี้เซาจนนึกอยากจะบีบจมูกรั้น ๆ แล้วโยกไปมาให้ลุกขึ้นโวยใส่  แต่จะทำยังไงได้  เห็นท่าทางนอนหลับสนิทแบบนั้น  ผมก็ใจอ่อน  ปลายนิ้วไล้เส้นผมนิ่มอีกครั้ง  ก่อนจะก้มเก็บกระดาษบนพื้นห้อง

ตัวหนังสือยักยือเหมือนกับว่ารีบร้อนเขียน  เดาไม่ผิด.. คงกำลังแต่งเพลงแล้วนึกประโยคดี ๆ ขึ้นได้กระทันหัน
 


A miracle starts with the beat of a heart
The loneliness ends and a new life begins

When love takes you in and everything changes




ผมทำเพียงคลี่ยิ้มบางๆ  กระดาษที่เก็บมาได้ถูกวางไว้บนโต๊ะพร้อมหาอะไรวางทับไว้ให้  ปากกาถูกดึงออกมาจากอุ้มมือลีดเดอร์คนขยัน  ก่อนที่จะเสียบรวมไว้กับเพื่อน ๆ อีกหลายด้าม  ผ้าผืนใหญ่คลุมทับร่างที่ฟุบอยู่บนโต๊ะเรียบร้อยแล้ว ก็ถือเป็นอันจบหน้าที่

เสียงตะกุยด้วยเล็บดังแกร่ก ๆ จากประตู  ทันทีที่เปิดอ้า  สิ่งมีชีวิตขนาดย่อมก็วิ่งทะล่าเข้ามาภายใน  สองขายกขึ้นตะกุกเจ้านายเฉกเช่นปกติ  แรงจนนึกผวากลัวภาพมายาตรงหน้าจะหายไป



" อย่ากวนเขาสิ.."

สัตว์เลี้ยงตัวย่นทำเหมือนฟังรู้ความ  เมื่อมันหยุดการกระทำเอาไว้  แล้วเปลี่ยนทิศวิ่งปรี่ไปนอนซุกกับผ้าอุ่น ๆ ที่มุมห้อง  

สิ่งสุดท้ายที่ตั้งใจไว้  .. มีแค่เพียงการอวยพรให้อีกคนนอนฝันหวาน
หากแต่กลับ .. ไม่อาจจะยับยั้งแรงปรารถนาของตัวเองได้

ปลายจมูกไล่ผิวแก้มนิ่ม  พร้อมลากขึ้นจูบที่ขมับ  ปล่อยมือจับเข้ากับเรือนผมสีบรอนด์สว่าง  พลางก้มสูดกลิ่นแชมพูหอมอ่อน ๆ จากปลายผม       
พอคนหลับขยับตัวงึมงำอีกครั้ง  ถึงต้องยอมผละขยับออกห่าง  ปลายนิ้วเขี่ยปอยผมช่อเล็กข้างใบหู  แล้วเคลื่อนใบหน้าเข้าไปอีกครั้ง  

 

" ฝันดีนะ"



ไม่มีเสียงตอบรับ หรือเสียงงึมงำอย่างเคย   
จะมีเพียงรอยยิ้มมุมปากที่ผุดขึ้นบนใบหน้าหวาน ๆ ก็เท่านั้น


.
.


มีคนเคยบอกกับผมว่า
คนที่กำลังนอนหลับ  มักมีท่าทางน่าดึงดูดบางอย่าง  

ซึ่งตอนนี้  ผมก็คิดว่า  มันน่าเห็นด้วยที่สุดแล้ว ....

 

 

Be Drowsy   end.

 

ฟิกอะไรวะ  ฮาาาาาาาาาาาา !
ความพยายามจะฟิกร้อยคำ ก็พังทลาย(อีกแล้ว)  ก๊ากๆๆๆๆๆๆ โอยยยคราวหน้าเอาใหม่!

ตอนแรกกะว่า blank ทั้งพระเอกนายเอก  แต่แบบว่า ผมคุณควอนในไลฟ์ขอเสียงมันอุฮิ๊งมาก ฮืออออ  พลิวจังเลยคะคุณ.. ผมลื่นสวยมากค่ะ  ลองเป็น POV ด้วยอ่ะ  ฮือๆ  ไม่ค่อยชินกับการใช้คำว่าผมในความคิดเท่าไหร่  แต่ชอบนะก๊ะ  ขอบคุณที่กรุณาเข้ามาอ่านกัน แฮะๆ   

ปล. ขอบคุณซองชิลเรื่องเพลง และชื่อเรื่องค่ะ :)
ปล. ขอบคุณเพลงกับพี่หลิง สำหรับภาพ จุ๊บุจุ๊บุ

ท้ายที่สุด



รักนะคะ !
(ลอกพี่หลิง!)